70 jaar voetbal in Schelluinen

Op zaterdag 12 december 2015, als het eerste elftal het opneemt in en tegen Kerkwijk, is het op de kop af precies 70 jaar geleden dat vv Schelluinen is opgericht.

Eigenlijk begint de geschiedenis van de club al in de jaren 30 van de vorige eeuw, toen een stel enthousiaste jongens uit het kleine dorp Schelluinen onder elkaar vriendschappelijk voetbalde. Sommigen speelden in competitieverband bij het Gorinchemse D.O.S.B. (Door Oefening Steeds Beter). Dat is een naam om te onthouden, want die is deels nog steeds terug te vinden in het logo van de huidige voetbalvereniging Schelluinen.


Eerste elftal 1968: staande v.l.n.r.
Jan de Bruijn, Cees Both, Piet Muijlwijk, Wim de Boon en Gradus Verhoef. Zittend v.l.n.r. Arie Dubbel-dam, Rien de Ruiter, Herman Hamerpagt, Freek Sprong, Wim de Rover en Klaas Kruis.

D.O.S.
Pas na de Tweede Wereldoorlog werd er een vereniging opgericht. In het café van Jan Willem de Bruijn (de opa van onze huidige erevoorzitter - TS) kwamen zestien jongelui bijeen om de voetbalvereniging D.O.S. (Door Oefening Sterk) op te richten. Daarbij werden voor het gemak de kleuren blauw en wit van D.O.S.B., dat intussen ter ziele was gegaan, overgenomen. De KNVB veranderde al snel de naam in vv Schelluinen, omdat er al een club met die naam was.

De mannen van het eerste uur waren niet zo inventief als hun collega’s uit Kampen om aan de mooie afkorting de plaatsnaam te koppelen. Of zoals in Vriezenveen, waar DOS’37 het levenslicht zag, want ook het toevoegen van het jaartal van de oprichting was destijds een serieuze optie.

Niet getreurd, in de afgelopen 70 jaar is er niet minder om gevoetbald. Niet gelijk, want om te voetballen heb je natuurlijk wel een veld nodig.

Het eerste veld was een stuk weiland aan de Voordijk, dat gehuurd kon worden van het latere bestuurslid Leen Pierhagen. Na veel noeste arbeid werd het weiland tot voetbalveld omgetoverd. Het duurde echter tot 12 juni 1948, dat dit veld door burgemeester Sterk van Schelluinen kon worden geopend. Tot die tijd werd onderdak gevonden bij de omliggende verenigingen Peursum en SteDoCo.

Kampioen
Het voetballen op vreemde bodem legde de jonge vereniging overigens geen windeieren. In het eerste jaar van de competitie werd namelijk meteen een kampioenschap behaald. Dat gebeurde onder andere met Aart Cardol, Arie Hamerpagt, Jan de Bruijn en Teun Verhoef in de hoofdmacht.

In 1951 werd weer een kampioenschap behaald, evenals in 1953. Met spelers als Freek Sprong, Jan Bot, Mary de Kuijper, Frits de Bruijn, Mary de Bruijn en Dick Smits mocht vv Schelluinen het gaan proberen in de toen nog landelijke KNVB. Het talentvolle elftal bleef in Dordt en omgeving maar liefst vijftien wedstrijden achtereen ongeslagen.

Wanneer je echter in de grote KNVB, zoals oud-secretaris Arie Hamerpagt altijd vol trots schreef, ging spelen moesten de velden worden gekeurd. Helaas werd de minimum breedte van 60 meter niet gehaald. Het smalle veld van 56 meter schoot ruim tekort en dus moest de locatie aan de Voordijk worden verlaten of verbreed.

Provinciale weg
Dat laatste was technisch niet uitvoerbaar en uiteindelijk werd er een grotere kavel gevonden aan de Provinciale weg. Daar wordt, weliswaar iets noordelijker, nog steeds gevoetbald. Voordat hier echter gespeeld kon worden moest weer het nodige werk verzet worden. Er werd onderdak gevonden bij het opnieuw zeer gastvrije Peursum, dat toen nog in het Oudkerkse bos voetbalde.

Helaas degradeerde het elftal in het daaropvolgende voetbaljaar. Logisch, want komend uit de zomercompetitie moest het team gelijk aan de bak. In de grote KNVB werd, in tegenstelling tot de Dordtse Onderbond, in de wintermaanden gespeeld. Hierdoor kregen onze kampioenen nauwelijks rust. Ook niet toen degradatie volgde, want in de Dordtse Bond speelde men nog steeds zomeravondvoetbal.

bouw van de eerste kantine
Vrijwilligers bij de bouw van de eerste kantine, geopend in 1969.

voetbalvrijwilligers
Zittend v.l.n.r.: Arie Hamerpagt, Jan Blom, Arie Oudenaarde, Jan Bot, Jan van den Dool, Koos Bot, Jo Snoek, Jan Post, Aart van Millingen en (staand) Job Peele.

De vereniging was aan de Provinciale weg wel een mooi veld rijker, waar in 1955 zelfs een stenen clubgebouwtje verrees. Wat was de club trots toen burgemeester Sterk de twee kleedlokalen en een verkleedhokje voor de scheidsrechter opende. Een kantine ontbrak, maar in de warme zomermaanden smaakte het pilsje in de buitenlucht uitstekend. Goede tijden, maar ook slechte tijden wisselden elkaar af.

In 1967 degradeerde vv Schelluinen zelfs naar de tweede klas van de afdeling Dordrecht. Het toenmalige bestuur nam geen halve maatregelen.

Quick Boys
In 1968 werd voor het eerst een echte trainer aangesteld. Daarvoor stonden onder andere goedwillende spelers van bijvoorbeeld SVW uit Gorinchem voor de groep. Het eerste elftal moest eraan geloven. Twee keer per week trainen was een hele opgave, maar onder leiding van trainer Wim de Jong uit Dordrecht werden daar ook de vruchten van geplukt.

In 1972 haalde Schelluinen weer de KNVB en datzelfde lukte ook het tweede elftal. Hoogtepunt uit die gloriejaren was de uiteindelijk met 4-1 verloren bekerwedstrijd in Katwijk tegen de topamateurs van Quick Boys. Schelluinen maakte er een schoolreisje van en vertrok met een bus vol spelers en supporters naar het prachtig tussen de duinen liggende complex. Vandaag de dag zijn de Katwijkers, waar Feyenoorder Dirk Kuyt lid is, gastheer voor Oranje in de voorbereiding op een interland.

Helaas ging het na de periode De Jong wat minder. Het eerste elftal degradeerde naar de afdeling Dordrecht en later volgde het reserveteam. Uiteindelijk speelden de blauwwitten weer hun vertrouwde wedstrijden tegen Noordeloos, Peursum, SteDoCo, Arkel en andere omliggende dorpsverenigingen.

Periode Colijn
De zonen van de gouden generatie uit de jaren 70 trapten inmiddels ook serieus tegen een bal. Léon de Bruijn, Jacco van der Heiden, John Steenland, Dik en Arjan Vink hadden het voetballen in hun genen.

Onder leiding van Rob Colijn en leider Bert Verhoef promoveerde het vlaggenschip in no time van de 4e naar de 1e klas KNVB. Na een tussenjaar in de 2e klas, acteerde Schelluinen in het seizoen 2006-2007 voor het vijfde jaar in de 1e klas. Op 2 juni 2006 werd afscheid genomen van succestrainer Rob Colijn.

Na elf fantastische seizoenen ging het snel bergafwaarts met de sportieve prestaties van de vereniging. De spelers werden ouder en de opvolging was simpelweg minder van kwaliteit.

periodetitel behaald
Foto van de laatste gouden generatie, eind vorige eeuw in het kleedlokaal van Giessen na het behalen van een periodetitel. Met o.a. Maup van Boxtel, Jacco van der Heiden, Leon de Bruijn en Jerome Ceton.

Sportpark Scalune
Het complex is in de loop der jaren behoorlijk veranderd. Eind jaren '60 kwam er een nieuw houten gebouw, met uiteraard een kantine en vier kleedkamers. De vereniging groeide en het ene veld was niet meer toereikend. Een tweede veld werd aangelegd en het sportcomplex Sportpark Scalune ontstond.

Weer later werd de kantine tot twee keer toe uitgebreid, werd er nog een trainingsveld aangelegd en werd het oude veld omgedoopt tot trainingsveld. In 1982 werd de huidige kleedaccommodatie geopend. De eerstvolgende bouwactiviteiten zouden pas weer ontplooid worden in 1994, met als resultaat de opening van een nieuwe kantine in 1995. Overigens zijn alle activiteiten door de jaren heen voor een groot deel gerealiseerd door vrijwilligers.

vv Schelluinen is een club met veel vrijwilligers. Een deel van die groep bouwde (met het geld van de club van 100) een nieuwe toegangspoort en verving de oude houtbouw door een modern kleedlokaal en verzorgingsruimte annex krachthonk.

Dit waren niet de laatste bouwactiviteiten omdat we vanaf 2000 de trotse bezitter zijn van een tribune, een supersonisch scorebord, een ultra moderne beregeningsinstallatie en dito veldverlichting. Sinds 2009 heeft vv Schelluinen ook een prachtige nieuwe kantine. De ‘oude’ kantine is enkele jaren gebruikt als noodlocatie voor het CBR, dat tijdelijk haar onderkomen in het te slopen Remon Partycentrum moest verlaten. Na het vertrek van het CBR werd de kantine verhuurd aan de Merwefilmers uit Gorinchem en autorijschool Wierks uit Dordrecht.

De laatste bouwactiviteiten zijn “kadootjes” van oud-inwoner Kees den Braven van het gelijknamige Den Braven Sealants. Jarenlang was dit bedrijf hoofdsponsor van de vereniging en dat is nog steeds te zien. Kees wilde graag iets blijvends nalaten in zijn geboortedorp; nou, dat is hem meer dan gelukt.

Toekomst
Vandaag de dag wordt er een nieuwe koers gevaren op Scalune. Oud-bestuurders zoals Jan de Bruijn, Herman Hamerpagt en ondergetekende hebben plaatsgemaakt voor een jongere generatie, zoals het hoort.

Onder leiding van de nieuwe en enthousiaste voorzitter Rolf Huijssen denkt de club na over de toekomst. Samen met de leden zijn tijdens het KNVB programma “vv Schelluinen bepaalt ambitie” vier thema’s vastgesteld.

Thema 1: Meer leden, omdat het bestaansrecht staat of valt met het aantal leden;
Thema 2: Een solide financiële basis;
Thema 3: Benutten van de accommodatie, ook wanneer er geen voetbalactiviteiten plaatsvinden;
Thema 4: Communicatie verbeteren, want als je nooit van je laat horen, weet men ook niet van je bestaan.

Van lieverlee beginnen de thema’s gestalte te krijgen.

Zo is de afkoop van de subsidie van de gemeente Giessenlanden afgerond en ook de sponsorcommissie boekt serieuze successen. We kunnen stellen dat dit thema goede invulling heeft gekregen. De club zal wel op de centjes moeten blijven letten, want vanaf heden staat vv Schelluinen tot in lengte van jaren financieel op eigen benen.

Petje af trouwens voor alle Giessenlandse voetbalverenigingen.

Samenwerking
Met Noordeloos, Peursum, Arkel en SteDoCo is er met elkaar veel bereikt. Niet alleen tijdens de onderhandelingen met de gemeente ten aanzien van de afkoop van de subsidie, maar ook daarna. Tijdens de laatst gehouden ledenvergadering beklemtoonde de herkozen voorzitter dat de bestuurders van de Giessenlandse voetbalverenigingen naar elkaar zijn toegegroeid.

toegangskaartjes bij een wedstrijd van het eerste elftal
Job Peele (links) en Jan van den Dool (rechts) verkopen toegangskaartjes bij een wedstrijd van het eerste elftal.

Inmiddels zijn er bij diverse besturen stemmen opgegaan om deze samenwerking, in welke vorm dan ook, voort te zetten. VV Schelluinen is voornemens om mee te werken aan deze eventuele samenwerking. Tenslotte sta je met z’n vijven sterker dan alleen. Geen FC Giessenlanden, maar wel samenwerken om sterker te zijn en de toekomst aan te kunnen.

Kantine, gebouwd in 1969
Kantine, gebouwd in 1969.

Samenwerking met andere verenigingen binnen Schelluinen staat ook op de agenda. In het dorp moeten de krachten worden gebundeld om de continuïteit van de verschillende verenigingen en de leefbaarheid van ons dorp op lange termijn te waarborgen.

Alleen dan heeft de 70-jarige blauwwitte familie een mooie toekomst in het vooruitzicht.

En wie wil dat niet?

Bestuursleden vv Schelluinen, vanaf de oprichting

Het ene bestuurslid hield het na een half jaar voor gezien, terwijl een ander ruim 30 jaar op verschillende stoelen zat. Veel mannen, maar ook vier dames.
Het begon op 12 december 1945 in het café van Jan Willem de Bruijn op de Schelluinse buurt. Zestien leden vormden onder leiding van Cor Huisman een voorlopige bestuur:
voorzitter Cees Verhoef, secretaris Jan de Bruijn Lzn. en penningmeester Aart van Houwelingen.
Een maandje later kiezen diezelfde leden andermaal een voorlopig, maar voltallig bestuur: voorzitter Cees Verhoef, secretaris Jan de Bruijn Lzn., penningmeester Aart van Houwelingen en de leden Mary de Kuijper, Wout de Bruijn, Teun Verhoef en Anton Kruis.
Op 26 juni 1946 werd er weloverwogen door de vereniging (inmiddels uitgegroeid tot 37 leden) een definitief bestuur gekozen: voorzitter Cees Verhoef, secretaris Jan de Bruijn JWzn., penningmeester Aart van Houwelingen en de leden Mary de Kuijper, Aart Cardol, Teun Verhoef en Wim Smits. Meestal bestond het bestuur uit zeven leden, maar halverwege de jaren ’70 werden de taken verdeeld over negen personen. In 1980 ging men weer terug naar zeven. Momenteel zijn er zes bestuursleden.
Het gaat te ver om de meer dan 70 bestuursleden van de afgelopen 70 jaar te noemen, maar een overzicht van het elftal langst zittende bestuursleden mag in een historisch overzicht natuurlijk niet ontbreken.

1. Arie Hamerpagt 30,5 jaar
2. Jan de Bruijn Lzn. 25 jaar
3. Job Peele 23 jaar
4. Mary de Kuijper sr. 21 jaar
5. Cees de Groot 17,5 jaar
6. Jan de Bruijn JWzn 17 jaar
7. Harry Elgersma
Herman Hamerpagt
Theo Sprong
16 jaar
16 jaar
16 jaar
10. Jaap van der Heiden 15 jaar
11. Frits de Bruijn
Leen Pierhagen
14 jaar
14 jaar

Tot slot wil ik de Geschiedkundige Vereniging Giessenburg en Schelluinen bedanken dat ik deze bijdrage heb mogen leveren en wens uiteraard mijn cluppie vv Schelluinen, waarvan ik bijna 46 jaar lid ben, op zaterdag 12 december een fijne verjaardag. En als het effe kan met drie punten in de broekzak.

Theo Sprong

Ereleden en leden van verdiensten vv Schelluinen

Ere-voorzitters:

Arie Hamerpagt
Jan de Bruijn Lzn.

Ere-leden:

Jan van den Dool
Cees de Groot
Mary de Kuijper sr.
Job Peele
Freek Sprong
Kees den Braven

Leden van verdienste:

Frits de Bruijn
Jan de Bruijn Lzn.
Arie Dubbeldam
Bep den Hartog
Herman Hamerpagt
Jaap van der Heiden
Peter van der Linden
Jan Kant
Ed Munters
Ton Peele
Hugo van Pelt
Leen Pierhagen
Jan Post
Folly Sonnema
Jo Snoek
Bert Snoek
Edwin Sprong
Gert Sprong Azn.
Gert Sprong Gzn.
Ot Sprong
Theo Sprong
Jan Vogel
Leo ter Wal
Tijmen van Wijk

Bezoekadres

Dorpsstraat 10
3381 AG Giessenburg
telefoon: 0184-652872
e-mail: secretariaatgvgs@gmail.com

Openingstijden:
Op tijden dat er werkgroepen aanwezig zijn.
Woensdag en zaterdag van 13.30 tot 17.00 uur.
Op afspraak